Размер шрифта:aaa
ИзображенияВыключитьВключить
Цвет сайтаaaa
обычная версия сайта
Навiны
21.01.2021
Юбілейная згадка пра заслужанага артыста

Яшчэ ў развалінах ляжаў старажытны Слонім пасля Другой сусветнай вайны, калі ў адзін з лістападаўскіх дзён 1948 года афішы паведамілі аб першым спектаклі толькі што створанага пры раённым Доме культуры тэатральнага калектыву. Кіраўніком калектыву быў тады дэмабілізаваны з арміі 27-гадовы франтавік Аляксандр Бялоў (1921-1985). У Слоніме Аляксандр Бялоў жыў да 1956 года. А пасля пераехаў у Мінск і працаваў акцёрам у Дзяржаўным рускім драматычным тэатры Беларусі. У 1977 годзе яму прысвоілі званне заслужанага артыста Беларусі. Як удзельнік Слонімскага драматычнага гуртка ў 1951 годзе ён быў адзначаны на Рэспубліканскім аглядзе сельскай самадзейнасці за выкананне роляў Курачкіна ў спектаклі “Вяселле з пасагам” па п’есе М.Дзяканава і Швандзі ў спектаклі “Любоў Яравая” па п’есе К.Трэнёва.

11 студзеня заслужанаму артысту Аляксандру Бялову споўнілася 100 гадоў з дня нараджэння. Але ніхто пра гэты юбілей, на жаль, не згадаў. Таму загацелася ў гэтай невялікай нататцы прыгадаць пра чалавека, які любіў тэатр і Беларусь.

Давайце вернемся ў лістапад 1948 года, калі афішы ў Слоніме запрашалі на першую прэм’еру спектакля “Шляхі-дарогі” па п’есе А.Фёдарава. У тым жа годзе ў Слонім прыехаў вопытны рэжысёр Міхаіл Фрыдман (1894-1975), які скончыў маскоўскую тэатральную студыю “Свабоднае мастацтва” у 1928 годзе і вандраваў з яўрэйскай акцёрскай трупай па Украіне і Беларусі. Менавіта Міхаіл Фрыдман пасля Аляксандра Бялова ўзначаліў тэатральны калектыў Слонімскага РДК і пачаў ставіць спектаклі, а Аляксандр Бялоў заставаўся кіраўніком танцавальнага гуртка і шмат дапамагаў Міхаілу Фрыдману. Вопытныя спецыялісты тэатральнага мастацтва сур’ёзна працавалі над першымі спектаклямі, хоць ім было цяжка -- не хапала дэкарацый, касцюмаў. Выручала адно: для многіх пастановак патрэбны былі толькі вайсковыя мундзіры. А іх дастаткова пакінула вайна. Ды і п’есы падбіраліся, каб з касцюмамі было менш праблем.

Аляксандр Бялоў нарадзіўся ў Маскве. Пасля вайны шляхі-дарогі прывялі яго ў Слонім, а ў 1956 годзе пераехаў у Мінск і стаў працаваць артыстам у Дзяржаўным рускім драматычным тэатры Беларусі. Напачатку выконваў розныя эпізадычныя ролі, а потым рэжысёры давалі і сур’ёзныя ролі, таму што бачылі добрыя вонкавыя даныя, пластычнасць артыста, музычнасць, якія вызначалі яго творчую індывідуальнасць. Асаблівы поспех да артыста прыйшоў напачатку 1970-х гадоў. Аляксандр Бялоў пачаў выконваць на сцэне тэатра розныя характарныя ролі ў спектаклях “Улада цемры” (жаніх Акуліны), “Узнятая цаліна” (Андрэй Размётнаў), “Энергічныя людзі” (Мрачны), “Сінія коні на чырвонай траве” (Хадок), “Гарачае сэрца” (Кураслепаў) і многія іншыя.

Сярод лепшых апошніх работ Аляксандра Бялова быў вобраз Сарафанава ў спектаклі “Старэйшы сын” па п’есе А.Вампілава. Акцёр глыбока раскрываў унутраную партытуру ролі, ствараючы вобраз чалавека сціплага, які не мог супрацьстаяць хамству і грубай сіле…

Няхай гэтыя радкі будуць данінай памяці цудоўнага сцэнічнага артыста Аляксандра Бялова.

Сяргей Чыгрын

 

На здымку: заслужаны артыст Беларусі Аляксандр Бялоў падчас сустрэчы ў Слоніме, 1973 г.

Фота з архіва аўтара

 

  Версія для друку
02.02.2021
Экскурсія па тэатру
16.01.2021
Внимание! Вакансия!
30.12.2020
Навагоднія ранішнікі і спектаклі
15.12.2020
Пригласите сказку в дом!
11.12.2020
Внимание! Масочный режим!
02.12.2020
Насценны каляндар
12.11.2020
Приглашаем на новогодний праздник!
10.11.2020
Змяніўся рэжым працы касы тэатра
02.11.2020
Асобы ў гісторыі Слонімскага тэатральнага мастацтва. Міхаіл Фрыдман
04.10.2020
Драматург Васіль Ткачоў – госць нашага тэатра
28.09.2020
Асобы ў гісторыі Слонімскага тэатральнага мастацтва. Міхал Казімір Агінскі...
08.09.2020
Мы едзем у Маладзечна, яны – да нас...
19.06.2020
Пакуль жыве памяць
14.05.2020
Пачаўся новы тэатральны сезон
Страницы